Home » Blog » jeugdtrauma » Internationale vrouwendag

Internationale vrouwendag

door | 2 mrt, 2021 | jeugdtrauma

De Dag van de Vrouw werd voor het eerst uitgeroepen op de internationale vrouwenconferentie in Kopenhagen in 1910, naar aanleiding van de massale staking op 8 maart 1908 in Chicago en New York. Vrouwen in de textiel- en kledingindustrie staakten voor een achturige werkdag, betere arbeidsomstandigheden en kiesrecht. Vrouwen die gingen staan voor hun rechten. Vrouwen die ‘nee’ zeiden tegen onderdrukking en ‘ja’ tegen gelijkheid.

Het thema van de internationale vrouwendag van dit jaar is ‘invloed met impact’. Een prachtig en krachtig thema waarin voor mij naar voren springt dat we de vrouwen, die in ons leven van invloed zijn of zijn geweest, mogen eren. Voor mij persoonlijk als kind van ouders met een psychische problematiek (KOPP) is het van groot belang om oog te hebben voor het krachtige en positieve dat ik ook heb geleerd door mijn jeugd. Om de gave te zien die is voortgekomen uit de opgave waar ik voor stond. Met deze blog vertel ik je mijn verhaal en nodig ik je uit om de vrouw(en) die impact hebben gehad op jouw leven te eren en te bedanken.

Mijn leven lang heb ik geworsteld met hoe het vroeger ging in het gezin waarin ik ben opgegroeid, en nog steeds, zoals zoveel KOPP/KOV met mij. Mijn overlevingsstrategie van bevriezen en wachten tot de storm voorbij is voordat ik weer adem durf te halen. De angsten die ik tegenkwam in het contact met geliefden, terwijl ik in eerste instantie niet eens door had hoe bang ik diep van binnen was. Mijn terugtrekkende beweging wanneer mensen wat dichterbij kwamen, omdat ik zo op mijn hoede was. Hoe ik me kleiner maakte dan de ander, of soms juist groter, waardoor het zo lastig was om iemand van mens tot mens als gelijkwaardig te ontmoeten. Kleiner wanneer iemand op mij heel overheersend en hard overkwam, zoals mijn vader dat zo kon doen. Of juist groter, omdat ik de impuls volgde dat ik de ander moest redden en gelukkig moest maken, zoals ik dat appèl bij mijn moeder kon voelen. Al vanaf heel jong leerde ik me aan te passen en heb ik kindsdelen van mezelf afgesplitst om te kunnen overleven.

Om met mijzelf in balans te komen, om me weer heel te voelen, moet ik de pijn doorvoelen en elke keer weer een laag dieper gaan. Zondagochtend stond ik voor de eerste keer met vrienden aan het meer om te zwemmen. Het was prachtig. Koud en mistig en het eiland in het midden werd langzaam zichtbaar. Een waterig zonnetje scheen. Mijn vrienden zwemmen al langer in de ochtend en spreken, voordat ze het water in gaan, een intentie uit. Een van hen zei: “Ik ga het water in voor mijn blauwe plekken. De blauwe plekken die ik heb opgelopen als kind.” Dit raakte mij omdat ik wist: die blauwe plekken heb ik ook. De kou van het zand en van het water beet in mijn voeten. Door bij de fysieke pijn te blijven, kwamen de tranen van de emotionele pijn. Mijn blauwe plekken.

Voor de tweede keer het water in gaan lukte niet meer. Het was zo koud. Mijn vrienden zwommen naar het eiland in het midden. Ik ging hen achterna. Halverwege raakte ik in paniek. Ik kon niet meer verder. Ik moest weer terug. In mijn eentje op de oever keek ik naar hen aan de overkant. En voelde ik een diepe eenzaamheid. Ik wilde wel naar hen toe, maar ik kon het niet. Een diepe eenzaamheid die ik zo ken uit mijn jeugd. Dat kleine meisje dat alleen stond zonder houvast. Weer een laag dieper om te doorvoelen. Ik kon contact maken met dat jonge kind in mij dat zo alleen gelaten was, en de tranen laten stromen.

De eenzaamheid is de verdere dag bij me gebleven. Niet omdat ik eenzaam was, maar omdat ze gevoeld wilde worden. En door me onder te dompelen in het donker, kan ik weer naar het licht. Naar voelen dat ik volwassen ben en het eenzame kleine meisje in mij kan dragen en troost kan bieden. Naar dansen en lachen. Naar dankbaarheid voor mijn moeder dat ze van mij houdt. Want ondanks alles weet ik dat dat zo is. Mijn creativiteit en liefde stromen weer. In het kader van de internationale vrouwendag eer ik mijn vrienden met wie ik aan het meer was. Mijn vriendin Annemijn Birnie, dat zij zo voorleeft om de pijn tot in de diepste lagen te doorvoelen. En daarna weer heel hard te lachen. En voor de onvoorstelbaar grote liefde die zij in zich heeft. Ik eer mijn vriendin Jacobijn Erdtsieck dat ze voorleeft om te dansen met het leven. Ik eer Nathalie Paulussen dat ze mij vasthield met mijn tranen. Heel dankbaar ben ik voor mijn zusters. En stiekum, ondanks internationale vrouwendag, eer ik ook de mannen die er waren: Jan en Tijn.

Ik ben mijn leermeester Wietske dankbaar dat zij mij werkelijk ziet en met mij heeft gewerkt op deze diepere lagen. Door in haar liefdevolle ogen te kijken, kan ik de oermoeder steeds meer bij me en om me heen voelen. Ook op de momenten dat die oude pijn weer gevoeld wil worden. Wietske leerde me om mijn grenzen aan te geven met mij hart open. Op de Internationale vrouwendag wil ik haar eren omdat ze mij de ruimte gaf om stappen te nemen naar heelheid. Die stappen zijn onomkeerbaar.

Wat is jouw verhaal? Wie heeft impact in jouw leven gehad, en wil je eren op internationale vrouwendag?

Over mij

Door het persoonlijk werk dat ik zelf als kind van ouders met een psychische problematiek heb gedaan, kan ik mijn weg naast de jouwe leggen en je begeleiden in je volgende stap.

Gerelateerde artikelen

Rusten bij de vrouwen

Rusten bij de vrouwen

Soms is het zo moeilijk om steun te voelen. Zeker wanneer je dat vanuit je jeugd niet hebt meegekregen, omdat je ouders geen ruimte hadden voor jouw behoeften. Maar waar vind je dan support? Liefdevolle armen, een luisterend oor? Het kan helpen om je bewust te worden van de bedding van de oermoeder en te voelen dat je je aan haar mag overgeven. En vanuit die bedding contact te maken met de leegte die er was, en te voelen dat je dat kunt dragen.

Lees meer
De interne criticus

De interne criticus

Wat is de interne criticus? Veel volwassen kinderen van ouders met een psychische problematiek of verslaving kennen de interne criticus goed. De...

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin