Ben jij opgegroeid met ouders met psychische problemen? Nu gaat het alleen maar over jou.

Ik help jou als volwassen KOPP-kind om je verleden een plek te geven, waardoor je meer loskomt van je ouders en vrijheid vindt in je leven.
Afspraak makenVertel me meer

Kind van ouders met psychische problemen: volwassen KOPP-kind

De afgelopen jaren heb je geprobeerd je eigen leven op te bouwen. Toch merk je dat gevoelens, angsten en patronen van vroeger zich nog steeds opdringen. Jouw ouders hadden psychische problemen, die in jouw jeugd door gebrek aan kennis en diagnostiek niet zijn opgemerkt. Aan de buitenkant leek er met jou niet zoveel aan de hand, of werd het eenvoudigweg niet gezien, maar binnen het gezin was het voor jou ontwrichtend. Inmiddels ben je als KOPP-kind volwassen geworden. Je hebt nooit echt kind kunnen zijn en had een veel te zware last op je jonge schouders.

KOPP of KOV

Ergens in de afgelopen jaren heb je je gerealiseerd dat er echt iets aan de hand was met je ouders. Of misschien weet je het al zolang je het je kunt herinneren. Je bent een kind van ouders met een psychische problematiek en/of een verslaving, ook wel een KOPP-kind of KOV-kind genoemd. Dit besef geeft helderheid en verklaart waarom je jeugd zo moeilijk was en je er maar weinig positieve herinneringen aan hebt. Het verklaart ook waarom de relatie met je ouders nog steeds moeizaam verloopt, al weet je eigenlijk niet anders. Dat het was zoals het was, maakt echter niet dat alles nu oké is. Ja, je bent verder gegaan met je leven en je hebt deze moeilijke fase overleefd. Wat een krachtige overlevingsstrategieën heb je tot je beschikking! Je zit echter nog steeds met onzichtbare lijntjes aan je ouders vast, in de oude patronen. In vrijheid leven en je eigen keuzes maken is een grote uitdaging.

Schuld, schaamte en eenzaamheid

Als kind voelde je schuld en schaamte omdat je de problemen van je ouders niet kon oplossen. De eerste beweging die je als kind maakte, was om wat er mis ging op jezelf te betrekken, om zo je ouders maar niet te verliezen. Je legde de lat hoog voor jezelf. Als je maar genoeg je best deed, dan zou het eindelijk goedkomen. Omdat de buitenwereld niet zag hoe het er bij jullie thuis werkelijk aan toe ging en omdat je zo goed was in verbergen wat er aan de hand was, was je ook heel eenzaam. Nu, als volwassen KOPP-kind, voel je nog steeds schaamte over hoe het was, en voel je je schuldig naar je ouders als je erover deelt met je omgeving. Uit loyaliteit naar hun toe doe je dat nog steeds (bijna) niet. Je sluit je steeds meer op in jezelf.

Weinig gevoel van eigenwaarde

Als kind was het gevoel dat je welkom was onbekend. Liefde uiten of complimenten geven deden je ouders zelden, of het was in de vorm van aantrekken en afstoten. Hoe bouw je als kind eigenwaarde op, wanneer je eigen ouders geen ruimte voor je hebben in hun leven? Wanneer ze (ongewild) in beslag genomen worden door zichzelf en hun ziekte? Op de schaarse momenten dat je liefde of troost zocht bij je ouders, waren ze niet beschikbaar, en je bent opgehouden erom te vragen. Een volwassen KOPP/KOV-kind kan het prima alleen. Je kunt je eigen zaken wel regelen. Maar het gevoel hebben dat je iets goed kunt, positief over jezelf denken, geloven dat iemand anders je waardevol vindt, dat is iets heel anders.

Parentificatie: de rollen omgedraaid

Bij parentificatie neem je als kind langdurig de rol als ouder op je, met de bijbehorende taken en verantwoordelijkheden. Als jong kind leerde je al je aan te passen aan wat er van je verwacht werd in huis. Je was de steun en toeverlaat van je ouders, meer dan dat jij bij hen terecht kon. De rollen waren omgedraaid. Vanuit jouw loyaliteit deed je alles om te zorgen dat het goed met hen ging. Thuis regelde je dat je zusje een broodtrommel mee naar school kreeg en dat er ’s avonds eten op tafel stond. Als je moeder ergens naartoe moest, zorgde je dat ze geld en haar sleutels bij zich had, of ging je mee om haar te begeleiden. Emotioneel waren je ouders ook afhankelijk van je. Je stelde ze gerust, ze leunden op jou en jij hield hen overeind. Ruimte voor een KOPP-kind om onbezorgd kind te zijn is er niet.

Wie ben ik

Mijn naam is Iris Verhoeven en ik ben opgegroeid in een gezin waar psychische problematiek een rol speelde. In die tijd was er nog weinig bekend over het effect van psychische problemen op kinderen, daar was nog geen aandacht voor. Bij mij thuis was er aan de buitenkant weinig zichtbaar. Nu weet ik dat mijn ouders echt niet anders wisten en konden, en heb ik daar vrede mee. Dat is een lange weg geweest, waarin ik dit heb moeten aankijken en vastpakken. Door diep door dit intense proces gaan, en gebeurtenissen uit mijn jeugd een plek te geven, heb ik mijzelf en mijn weg tot nu toe leren aanvaarden met alles was er was en alles wat er niet was. Ik heb geleerd mijn eigen keuzes te maken en mijn leven vorm te geven zoals ik dat wil. En kan ik jou helpen hetzelfde te doen.

Testemonials

Werken met je kwetsbaarheid

“Iris heeft de gave om je jezelf te durven laten zijn met je ongemak, pijn en verdriet. In haar omgeving ervaar je een vanzelfsprekend vertrouwen en ruimte om te werken aan je kwetsbaarheden in het tempo wat op dat moment voor jou acceptabel is. Op een milde wijze houdt ze je steady op de ‘helende weg’. Natuurlijk doet het pijn, Maar hé! waarom kwam je hier ook al weer?… Groeien gaat met groeipijnen. 

Door trauma uit mijn jeugd was ik jarenlang (* ben nu 56) niet in staat om verdriet te verdragen of te uiten, terwijl het er natuurlijk wel was. Dat deel was bevroren in het trauma en ik had geen idee hoe dat werkte. Ongepast gedrag en spijt en verdriet over de wijze waarop ik tijdens de opvoeding van mijn kinderen dit heb doorgegeven en er nu nog steeds in al mijn relaties mee werd geconfronteerd, maakte dat ik na vele jaren deze stap toch heb gezet. Ik was er echt aan toe.  Iris heeft me laten zien wat mijn compensatie gedrag me toch ook gebracht heeft, maar vooral laten ervaren waar het historisch en familiair gezien vandaan komt en hoe ik er op een minder ‘strenge en veroordelende’ manier naar kan terug kijken. ’t Is mijn lot, niet mijn schuld! Ze heeft me hulp(lijnen) gegeven om eerst in de sessie’s , maar al snel ook in het echte leven stap(jes) te zetten. En dat lukte!!! Wow wat een geweldig resultaat. De opstellingen dag was daarbij ook echt doorbrekend, niet in het minst door ook naar andere cliënten te kijken. Veel dingen zijn uniek voor jou én tegelijk universeel.

Ik ben nu veel meer in verbinding met mezelf, gelukkiger, en heb mijn innerlijke levensbron vanuit mijn jeugd teruggevonden en omarmd. De relaties met mijn naasten hebben een grote kwaliteitsimpuls gekregen. Het leven is  mooier geworden, doordat ik mezelf en daardoor ook anderen beter ben gaan begrijpen, doordat het bevroren deel in mij is gaan ontdooien. Ik noem het ‘nieuwe lente’.
Als ik aan Iris denk,  denk ik aan liefde, en aan het feit dat het geen toeval kan zijn als je haar ontmoet. Het is heel fijn en steunend als ze een poosje meewandelt op jouw helende pad. Ze kent als geen ander de weg!”

Rien Slingerland, 56 jaar

Inzicht in oude patronen

“In het “midden” van mijn leven worstelde ik vooral met een stuk identiteit; wie ben ik, waar kom ik vandaan, wat heeft mij gevormd en is deze vorm ook wat mij nu, en in de toekomst past? Met deze vragen ben ik bij Iris gekomen om samen op te lopen en te onderzoeken.

Het heeft mij vooral opgeleverd dat ik een helder inzicht heb verkregen in hoe ik mij verhoud tot mijzelf, tot anderen maar ook tot de wereld in algemene zin. Wat zijn mijn onbewuste patronen? Voorheen konden die patronen mij blijven overvallen en verbazen. Ik heb inzicht gekregen in oude patronen die nog steeds hardnekkig bleken, maar vanuit een bepaalde mate van onderbewuste toch de regie over mijn leven konden voeren.

Bewust heb ik gezocht naar iemand die enerzijds begrijpt in welk type systeem ik ben opgegroeid maar ook tegengesteld is aan mijn karakter. Ben ik altijd snel en met een sterke voorwaartse beweging; is Iris vanuit rust en kalmte absoluut een opponent van mij. Daarnaast weet Iris een zeer goede sfeer te creëren waarbinnen kwetsbaarheid er mag zijn. Iris weet vanuit een sterk spiegelend vermogen alle thema’s te benoemen die ik wellicht liever uit de weg ging.”

Beate, 41 jaar

Vinger op de zere plek

Afgelopen maanden heb ik diverse gesprekken met Iris mogen voeren. Door het vertrouwde en veilige gevoel heb ik snel stappen kunnen maken en ook durven nemen. In Iris vond ik iemand die samen met mij de weg schoonveegde zodat mijn pad weer zichtbaar werd.  

Als mensen mij vroegen hoe ik mij voelde gaf ik altijd aan dat ik net een zwemmend hondje was op de grote oceaan. Continu zoekende naar een stukje drijfhout om me aan vast te klampen, tot ook deze weer zonk.

Door onze gesprekken heb ik nu meer vastigheid gevonden. Ik weet waar ik naar toe ga en probeer niet alle ballen meer in de lucht te houden, maar kijk meer naar wat ik zelf nodig heb. Ik heb vastigheid/bevestiging gevonden in mijn zoektocht.

Vooral het leggen van de vinger op een zere plek, heeft mij erg geholpen. Door een opstelling kwam ik er achter dat ik iets bij mijn vader zocht, wat hij mij niet meer kan geven. Nu weet ik wat hij voelde en kan ik het afronden en heb ik het een plek kunnen geven. Daar ben ik heel dankbaar voor. Dit gun ik iedereen.”

Marja Vlaanderen, 54 jaar

Blogs

Interview in Linda.nl

Interview in Linda.nl

Ik ben zo dankbaar dat ik geïnterviewd ben door Jujube Zeguers van Linda.nl. Zo krijgen KOPP-/KOV-volwassenen steeds meer een stem. IRIS (48) GROEIDE OP ALS KOPP-KIND: 'IK MOEST WEGBEWEGEN VAN DE DYNAMIEK MET MIJN OUDERS' INTERVIEW PERSOONLIJKFAMILIE 17.07.2022 |...

lees verder
De Publieke Tribune

De Publieke Tribune

Een op de zes kinderen groeit op in een gezin waar psychische problemen of een verslaving een rol speelt bij de ouders. Vanuit de ggz is er mijns inziens te weinig oog voor het trauma dat hier onder zit, en wordt er teveel nadruk gelegd op het versterken van de overlevingsstrategie.

lees verder

Heb je een vraag?

Wil je meer informatie of een afspraak inplannen? Vul dan het onderstaande formulier in, dan neem ik zo snel mogelijk contact met je op.
Je kunt me ook bereiken via telefoonnummer 06 4794 3711.

Ik ga zorgvuldig met jouw gegevens om, zoals vermeld in mijn privacybeleid.

Ik ben aangesloten bij het Nederlands Verbond van Psychosociaal therapeuten en Agogen (NVPA, lidnummer 104575) en bij het Register Beroepsbeoefenaren Complementaire Zorg (RBCZ, lidnummer 200748R). Ik werk volgens de richtlijnen van de Ethische code van Phoenix Opleidingen.

Download mijn gratis e-book over overlevingsstrategieën!

Download mijn gratis e-book over overlevingsstrategieën!

Wanneer je het e-book aanvraagt, ontvang je ook mijn inspiratiemails.

Dank je voor het aanvragen van mijn e-book.